Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z 2016

Vae victis! Ave!

Wielki Ojcze, w imię Twoje…
Przyzywam w obecności zebranych tu Braci, 
moc czarnego słowa i oceanu duszy, 
z tchnienia wołając ku zatrwożonej jaźni. 
Przybądź panteonie – 
zasil słowo energią wieczności. 

Chwalimy Twe oblicze, Panie Przestworzy… 
Ku Tobie idąc zwiastujemy drogę. 
Wzywamy na ucztę, oddając ofiarę z materii.
Zebrani w wielkim świecie, otwieramy kręgi. 
Rysując granice, oznaczamy ramiona –  
Śmierci nadając imiona, 
znacząc światłem widoczność Twych Duchów.

Siłę przelewamy, czyniąc ku chwale, 
wołamy potęgi wielkości: 
Vae victis! Ave!

Nędzność świata objawiła się naszym oczom. 
Zamykamy największy z sekretów, 
aby oddać Tobie jednemu imiona. 
Utrwalamy w chwale starania, 
Lilith przybyła zaciekła. 
I Numa rozpościera gardziel. 
Umieram dla świata, zwątpił on w Twe imię. 

Największy sekret czasów istnienia, 
Ziemia daje nam moc tworzenia.
Wznosimy się, ku chwale Twojej,
w jednym skinieniu czekając słowa.
Niech Twoja droga będzie wyznaczona, 
wejrzyj w te sprawy.
Niech moc zmierza do celu, 
raz obrany…

Budzą się samotni, szóstego roku

Poznałem takich ludzi, nazwali siebie: duchami, aniołami, nefilim, pośrednikami, demonami czy wampirami.



Nie mają swojego miejsca i żyją w poczuciu samotności, stanowiąc naturę odrzuconą od świata i wrażliwą. To wyjątkowe istoty. W nich roztoczyła się świadomość pustki i losu, zamkniętego w cyklu. Starają się przebudzić, idąc za głosem nazarejskiej prawdy, która głoszona przez dwa tysiąclecia poprawiła świadomość myślących, leniwym dała wytchnienie, podłym złoto. 



I wcale nie idzie o upadek czy długotrwały stan, w którym się znajdują, a o połączenie dwóch pierwiastków tchnienia, pełnego i półpełnego, w jeden szlachetny, nowy twór, stworzony na Ziemi.    Ilu ich jest i jak się łączyli? Ciężko to sobie wyobrazić. Proces trwa i inny pierwiastek tłoczy ludzki gen, prowadząc bliżej światła tych, którzy zechcą zrozumieć i żyć, pozbawiając się strachu i cierpiętnictwa głoszonego przez religię.  Nie jest istotne to, czym się kierujemy, ale jacy jesteśmy. Ludzie budzący się, stają się inni. Przeka…

Z Posłowia do Pierwszej wojny w niebie: Dziedzictwo

Każdy autor pisze posłowie do własnego dzieła na końcu książki, aby nie zdradzić Czytelnikowi zbyt wiele, z jego osobliwej historii. Stwierdzenie tego na początku sprawiłoby, że wtedy dalsze czytanie książki byłoby utrudnione. Z posłowiem zapoznać się należy, mając wiedzę o treści, aby wydobyć z ostatnich tez autora właściwy zamiar twórczy z jego dzieła. 


No… chyba, że ktoś z was rozpoczął czytanie właśnie z tego miejsca? Wówczas i tak nie miałbym metody, jak to zmienić, nawet prosząc o to. Istnieje grupa ludzi, która zaczytuje się w książkach bez jakieś szczególnej kolejności, wybierając sobie dowolne miejsca, w których rozpoczyna przygodę z daną pozycją. Czytają oni na wspak, niczym raki. I to też szanuję. 
Upadłe anioły to temat, który przyciąga i porusza twórców od wieków. Niebo i jego tajemnice zostały zakryte przed człowiekiem. Jest to pewnik, znany nam wszystkim. I z tym, nie należy zbytnio dyskutować? 
Możemy przypuszczać, że coś jest? Pewności nie mamy. Na pytanie, co się dzieje…

Rytuał przejścia

Rytuał, to słowo wymagające wyjaśnienia, stanowi element magii życia i przechodzony jest przez każdego z nas. Rytuał przejścia odnosi się do pokonania kolejnego etapu naszego życia, polegającego na włączeniu.  18 urodziny są szczególnie celebrowane, bo za ich sprawą stajemy się formalnie dorosłymi ludźmi. Dojrzałość u mężczyzn następuje dopiero po 21 roku życia. To jest tylko przykład rytuału przejścia, jak uczcimy ten akt, zależy tylko od nas. Nie liczy się wielkie przyjęcie, ale fakt, że otrzymuje się rodzaj społecznej akceptacji do pełnego udziału w prawach i obowiązkach obywatela. Człowiek pełnoletni może być w pełni samodzielny. 

Wyjaśnienie pojęcia
Rytuał jest słowem pochodzącym od rytu. Ryt natomiast oznacza z łacińskiej nazwy ritus – kult, ceremonię religijną, obyczaj. Wyraz ryt może także oznaczać postępowanie stereotypowe. Rytuał jest podporządkowany rytom, a szczególnie „regułom rytów”.  Rytuał stanowi pojęcie trudne, odnoszące się do życia społecznego. Oznacza powtarzalność, w…

Czy wierzymy w aniołów?

Sprowadzenie aniołów do roli posłańców czy sług człowieka, ma swój określony cel i stosowane jest dla umniejszenia znaczenia tych istot. Ludzie wierzą w „posłannicze sługi”, która mają za zadanie: chronić i pośredniczyć. Człowiek dokonuje ich degradacji w powszechnej hierarchii bytów. Od zawsze interesowałem się tym, jak powinniśmy się odnosić do danego zjawiska, a nie tym, jak się o danym zjawisku napisało czy powiedziało.  Powszechne przekonania nie odnoszą się do prawdy, której poznanie jest z gruntu rzeczy niemożliwe.   Oparcie się wyłącznie na wierze, w to że anioły są jednym pewnikiem, stanowi zupełnie inne odniesienie do rzeczywistości oraz tego, jak zamierzamy sprawę postrzegać.    Aniołom nadano wiele cech i imion, z czym można polemizować, jako faktem ustanowionym przez człowieka. Dotychczas nikt nie podszedł do tematu w sposób obiektywny, tzn. oderwany od przypuszczeń i twierdzeń, poza osnową legend i dążeń.  Żaden z ludzi nie wziął dostępnych źródeł i nie przeczytał ze zrozumi…

Szatańskie plemię...

Pieśni szatańskiej początek. 
Spisanej dla plemion widywanych nocą. 


Uciekajcie światłu.
Tlijcie moc swą w pożodze! 
Plemię roztańczonych w ogniu pacholików... 
Krzyczcie!
Chwało diabolicznej kaźni.
Spluwacze wymiocin...
Tańczcie!
Nadszedłem! 
Oddajcie pokłon memu miłosierdziu...

Tańczmy, skupieni w kręgu orszaku rozkoszy.
Nadzieja zawoła milczących...
Szatańskie plemię rozpoczyna ucztę...




Piewco okrutnych pieśni!
Wołający z padołu istnienia…
Zapomniany Starcze! 
Ostatnich proroków posłałeś dawno...
Ręka bożków, kapucynów z masek,
zakrywa Twe leża. 
Wyprowadzili stado zamarłych głupców, 
zmierzają na spotkanie.
Kłamcy niedoli ludzkiego istnienia.
Bezimienni oprawcy, 
niosący na widłach życie.
Cierpisz, dniem i nocą szukając...
Ostatnich sprawiedliwych.
Nie znajdziesz wśród padołu...

Oszukany, zwątpiłeś w człowieka.
Ja także, Nieposkromiony,
Obrońca Góry i Władca Jutrzenki,
Chcesz, bym otworzył usta?
Zamknę świat!
Na pastwę ludów Ziemi,
nie złożę żywej ofiary.
Braci umorzę śmiercią, 
wyrwę oczy, serca zatrzymam...




Tańczmy…

„Anioł Stróż” – sługa ludzkości?

Na Ziemi panuje powszechne przekonanie, że człowiek ma swojego opiekuna, w postaci „anioła stróża”. Według tej prostej relacji, prowadzącej do zależności bytów, „anioł stróż” prowadzi człowieka, pomaga mu i tworzy wokół niego poczucie bliskości Stwórcy.  Poniższy tekst jest moim zdaniem wyrażonym w trudnym temacie. Ma na celu przełożeniu kilku tez, opierając się głównie na prostych refleksjach, bez szukania dogmatyki i znaczeń, za pośrednictwem których człowiek komplikuje sprawy.  Znalezienie właściwej odpowiedzi, to odnalezienie punktu, do którego należy sprowadzić rozważania, aby zrozumieć istotę aniołów, pozbawiając całą rzeczywistość, tak skonstruowaną wokół tych postaci, kłamstwa i nalotu manipulacji. 





Wiara 
Wiara w anioła stróża towarzyszy człowiekowi od wieków. Stwarza to pewność, że ktoś się człowiekiem zajmie, z drugiej strony czyni z anioła istotę niższego rzędu, stawiając go niżej w hierarchii bytów.  Anioł – jak można powszechnie wyczytać w Internecie awansuje, po tym jak pom…